Dlaczego koniecznie dwa pokolenia stanowią kryterium czystości rasy, a nie jedno? Weźmy pod uwagę jakąkolwiek prostą cechę pojedynczą, np. Ubarwienie. Gdy w pewnym wypadku skojarzymy ze sobą gołębia czarnego z gołębiem białym, możemy otrzymać całe potomstwo czarne. Jeśli następnie z tego potomstwa wybierzemy kilka sztuk i złączymy je w pary, w następnym pokoleniu otrzymamy gołębie zarówno czarne jak i białe. Można z góry przewidzieć, ze jeśli tylko powstałe w ten sposób stadko młodzieży będzie dostatecznie liczne, to na każde trzy gołębie czarne przypadnie jeden biały. Gdybyśmy z kolei skojarzyli naszego czarnego protoplastę z którąś z jego czarnych córek, to również można z góry przewidzieć, że całe pierwsze pokolenie będzie czarne, a dopiero kojarząc tak otrzymane potomstwo między sobą otrzyma się w następnym pokoleniu ptaki o ubarwieniu białym. Wyciągając więc wnioski o czystości rasy na podstawie pierwszego tylko pokolenia, można popełnić błąd. Należy podkreślić, że drugie pokolenie ocenianych gołębi dopiero wtedy może służyć za podstawę naszych sądów, gdy jest odpowiednio liczne, to znaczy gdy składa się z kilkunastu, a w zasadzie kilkudziesięciu sztuk. Przy mniejszych ilościach nasze wnioski będą tylko przypuszczeniami.
Literatura:
Keller J., Gołębie, PWRiL, Warszawa 1968

