Kojarzenie przymusowe

[broda]

Przy łączeniu w pary gołębi blisko spokrewnionych, zwłaszcza w rodzeństwie można czasami zaobserwować u nich brak popędu płciowego i niechęć do krycia. Zjawisko to występuje również i u innych gatunków zwierząt i często powoduje niepowodzenia i dodatkowe trudności w hodowli. Jak temu przeciwdziałać? Jeżeli chcemy zestawić parę np. brata i siostrę, to na kilka miesięcy przedtem musimy gołębie te rozłączyć i umieścić pojedynczo w różnych środowiskach (np. w klatkach stojących w różnych budynkach). Im wcześniej to zrobimy i im bardziej będą się różniły środowiska w jakie przeniesiemy nasze gołębie, tym zabieg ten będzie pewniejszy i skuteczniejszy. Po kilku miesiącach ptaki umieszcza się razem w oddzielnym pomieszczeniu, a po zaobserwowaniu, że złączyły się w parę wpuszcza się je do głównego gołębnika. W podobny sposób postępuje się gdy chcemy przeparować gołębie, np. po stwierdzeniu, że któraś z par wydaje potomstwo z niekorzystnymi cechami, lub też w wypadku gdy chcemy wypróbować możliwie największą liczbę kombinacji genetycznych.
Bardzo dobrą metodą hodowlaną jest rozłącznie na czas zimowy wszystkich par rozpłodowych. Każdy hodowca powinien mieć dwa gołębniki i w okresie letnim jeden z nich przeznaczyć dla par rozpłodowych i przeprowadzania lęgów, a drugi – dla młódków, które muszą być oddzielnie trenowane i nie powinny być stale trenowane przez dorosłe samce, jak to się dzieje we wspólnym gołębniku.

Literatura:
Keller J., Gołębie, PWRiL, Warszawa 1968

[Jaro]

Potomstwo brata i siostry gołębi pocztowych to Inbrydy nadające się tylko do rozpłodu.
Kojarząc w ten sposób gołębie chcemy wyostrzyć ich najlepsze cechy ale pamiętajmy że nie zawsze to nam sie uda.