Do Państwa dyspozycji przekazujemy szereg podstawowych informacji, wskazówek i opinii ekspertów. Zadaniem strony jest wymiana poglądów, metod hodowli i obserwacji pomiędzy hodowcami, ekspozycja zdjęć i osiągnięć, oraz popularyzacja i propagowanie kultury hodowli gołębi. Z udziałem Państwa mamy nadzieję stworzyć rozległą bazę wiadomości z zakresu chowu, hodowli, wystawiania, lotowania, opisów ras oraz pojęć weterynaryjnych skupionych w jednym miejscu. Jeśli potrzebujesz pilnej porady to niezwłocznie zadaj pytanie na forum, dzięki Tobie serwis będzie się rozwijał!
Polecane artykuły!
Gołębnik nowoczesnego hodowcy
Każda rasa lub też każda grupa ras gołębi ma inne wymagania co do lokalizacji i wyposażenia gołębnika. Gołębniki umieszczane pod dachem domu lub też montowane na słupie pośrodku podwórka należą już do przeszłości. Są one jedynie czasem używane dla gołębi ozdobnych, gdy pragnie się podkreślić wiejski charakter posiadłości. Jeżeli chce się uzyskać pomyślne wyniki w hodowli należy przy wznoszeniu gołębnika i jego usytuowaniu kierować się pewnymi zasadami. Dla ciężkich ras użytkowych i dla słabo latających ras ozdobnych buduje się gołębniki parterowe z nisko umieszczonym otworem wlotowym i zaopatrzone w odpowiednią wolierę. Dla gołębi lotnych natomiast wznosi się gołębniki na większych wysokościach. Także urządzenie wnętrza gołębnika pawilonowego powinno odpowiadać potrzebom poszczególnych grup ras gołębi. Gołębie sportowe, a przede wszystkim gołębie pocztowe przygotowywane do zawodów, wymagają specjalnie urządzonego gołębnika...
Krymka hamburska, informacje o rasie
Te interesująco ubarwione gołębie są spokrewnione z lotnymi krymkami hamburskimi. Niektóre wzorce uznają je za jedną rasę. Krymki te hodowane są przeważnie w Niemczech, gdzie zostały na początku 20 wieku uszlachetnione przez krzyżowanie dawnych krymek hamburskich z lotnymi białookimi. Mają one interesujący wzór rysunku na upierzeniu. Dominują w nim głównie białe pióra, barwna jest jedynie krymka na głowie i ogon, włącznie z piórami pokrywowymi pod ogonem. Wzór rysunku głowy – krymka – obejmuje czoło, ciemię i kark, aż do linii prostej biegnącej od kątów szpary dziobowej przez środek oka, a u gołębi koroniastych do tzw. Podstawy korony. Korona powinna być muszlowato ukształtowana, szeroka i przylegająca, boczne róże wyraźnie zaznaczone. Oczy u krymki są na ogół perłowe. Przy ocenie na wystawach bierze się także pod uwagę pokrój ciała. Mimo, że są to gołębie drobne, ich tułów sprawia wrażenie masywności, pierś jest pełna, nieco wystająca do przodu...
Podstawy treningu, praca mięśni
Gołąb wykonuje jakąś pracę nie tylko podczas lotu, lecz także podczas chodzenia, grzebania, dziobania, gruchania i wszelkich ruchów ciała połączonych ze skurczami mięśni szkieletowych. Mięśnie te mają za zadanie zbliżanie do siebie określonych kości szkieletu lub też oddalanie ich od siebie, są więc połączone z tymi kośćmi za pomocą ścięgien. Kształt i budowa mięśni może być rozmaita, jednak ich cechą wspólną jest zależność reakcji od woli ptaka. Mięśnie te pracują tylko wtedy, gdy w ośrodkowym układzie nerwowym, a więc w mózgu, powstaną odpowiednie impulsy, przebiegające określonymi nerwami do połączeń nerwowo- mięśniowych i tam dopiero pobudzające mięsień do skurczu. Ze wszystkimi tymi zagadnieniami wiąże się sprawa zmęczenia mięśnia. Żaden mięsień nie może pracować nieskończenie długo bez odpoczynku...
Niedożywienie i głodówka
W przeciwieństwie do przekarmienia rosnących młódków w hodowli gołębi spotyka się niejednokrotnie problem ich niedożywienia. Zjawisko to występuje dość często, ponieważ wielu hodowców, zwłaszcza trzymających gołębie pocztowe, kupuje dorosłe pary rozpłodowe i trzyma je w zamknięciu aż do żerowania na wolnych wybiegach zdane wyłącznie na pokarm dostarczany im przez hodowcę, a pożywienie to, niestety nie zawsze jest odpowiednie i pełnowartościowe, przy czym często zadawane jest w zbyt małych ilościach. Młódki chowane w takich warunkach wolno rosną i słabo się rozwijają. Stosowanie okresowych, krótkotrwałych głodówek nie odbija się ujemnie na wzroście ani na zdrowiu zwierząt a czasami wywiera nawet wpływ korzystny...
Garłacz górnośląski (stawak koroniasty), informacje o rasie
Garłacz górnośląski zwany też stawakiem koroniastym przypomina kształtami ciała i sposobem lotu stawaka czeskiego. Obecnie hodowany jest prze wszystkim w Polsce i w Niemczech. Jest trochę większy od stawaka czeskiego, ma muszlowatą koronę na karku, a ubarwieniu jego upierzenia nie są stawiane tak duże wymagania, jak w przypadku stawaka czeskiego. Selekcja ukierunkowana jest na osiągnięcie doskonałości gardła, pełnej pełnej i regularnej korony oraz ba dalsze udoskonalenie właściwości lotnych i przejawów temperamentu. Garłacze górnośląskie są stosunkowo dużymi gołębiami, mają dłuższe nogi i pięknie oddzielone od linii tułowia gardło. Charakterystyczną cechą garłacza górnośląskiego jest muszlowata korona. Na karku jest szeroka, pełna i dobrze zaokrąglona, zakończona delikatnie uformowanymi różami. Oczy wszystkich stawaków koroniastych są perłowe, głowa wydłużona i zaokrąglona...
Rola odpowiedniego żywienia w rozwoju młodych gołębi
Dla prawidłowego rozwoju młodych gołębi bardzo ważne jest zapewnienie im swobodnego dostępu do paszy, w okresie gdy wyszły one już z gniazda. W praktyce często spotyka się, że dorosłe samce odpędzają młode od karmideł, wskutek czego młódki nie mogą pobrać tyle pożywienia ile powinny do osiągnięcia pełnego rozwoju i ostatecznego wykształcenia wszystkich narządów ciała. Dlatego też w większych hodowlach za niezbędne uważa się posiadanie odrębnego gołębnika dla młódków, do którego są one przenoszone zaraz po wyjściu z gniazda. Żywienie młodych gołębi w takim gołębniku powinno być szczególnie staranne, ponieważ nie można liczyć na to, aby uzupełniały one sobie pokarm na żerowiskach, a ponadto wymagają one pełnowartościowego pożywienia gdyż rośnie jeszcze ich kościec, rozwijają się narządy wewnętrzne, mięśnie i pióra. W praktyce hodowlanej czasami spotyka się młódki oraz dorosłe gołębie ze skrzywionymi mostkami...
© golebie.mojeptaki.pl
